Zondag 1 februari opnieuw tegen 11:00u. ‘smorgens naar Geraardsbergen getogen om het bisquit gestookte werk te gaan glazuren.
Daar aangekomen kon ik meteen beginnen met het gedraaide werk aan de onderzijde en een paar milimeter van het opstaande randje te voorzien van een laagje was.
Ondertussen waren de twee dames, waarmee ik samen de workshop “Productie draaien” had gedaan, ook gearriveerd.
Toen we klaar waren met de was, konden we een keuze maken uit de beschikbare hoge temperatuur glazuren (1300 °C) en werd ons uitgelegd hoe e.e.a in zijn werk ging.
Zaken als; “Hoe we de tang vast dienden te houden en op welke wijze de kopjes, kommem en schalen met de glazuurtang vast moesten pakken. Op zich allemaal wel logisch, maar toch goed om uitgelegd te krijgen, zodat we op meest economische manier ons werk konden glazuren.
Na het glazuren was het zaak dat we de opgedroogde druppels glazuur aan de buitenzijde van het werk naar beneden wegwreven en de ontstane ongeglazuurde plekjes, veroorzaakt door de aangrijpingspunten van de glazuurtang, met een kwastje bijwerkten, zodat tijdens de glazuurstook het glazuur egaal uitvloeit.
Workshop “Productie draaien”
27 december 2025 ‘smorgens vroeg rond 07:00u. vertrokken richting Geraardsbergen (België), waar ik bijna een uur te vroeg aankwam.
Tegen 10:00u. maakte ik kennis met de andere deelnemers en kregen we tekst en uitleg over het verloop van de tweedaagse workshop.
Marnic gaf allereerst een demo van het draaien met de metalen lomer, waarna wij met z’n vijven aan de slag konden met het draaien van soepkommen, zogenaamde spaghetti schalen en “tassen” (bekers of kopjes). De laatsten dienden te worden voorzien van oren.
De tweede dag kregen we daarvoor ook een demonstratie.
Mijn productie snelheid, liet nog behoorlijk te wensen over maar van lieverlee ging dit beter, zeker wat betreft de vormgeving.
De tweede dag zijn we vanaf 10:00u. voornamelijk bezig geweest met het draaien van bekers om in de namiddag alles af te draaien en te voorzien van oren. Wat we niet afgedraaid konden krijgen, omdat de laatste gedraaide werken nog onvoldoende waren aangedroogd, werd later door Marnic afgedraaid.
Ondanks het feit dat Marnic mij dit diverse malen had voor gedaan op welke wijze de oortjes getrokken en aan de kopjes gemonteerd moesten worden, lukte mij dit slechts met veel moeite. Besloten om deze wijze van oren aanzetten te laten voor wat hij is en terug te vallen om de methode die ik gewend was.
Marnic bevestigde een grote langwerpige kegelvormige kleirol op een hoger gelegen schap en trok de oortjes op de juiste lengte/grootte. Deze vervolgens van de kleirol te knijpen en met een handige zwier aan het kopje vast te maken. Uiteraard door eerste de aanhechtings plaatsen opgeruwd te hebben.
Zelf was ik gewend om vooraf het benodigde aantal kleine kegelvormige klei rolletjes op maat te maken. de plaatsen waar de oortjes gemonteerd moesten worden op te ruwen en te voorzien van slib. Om vervolgens het dikkere eind aan het kopje te monteren en dan het oortje in de juiste vorm en lengte te trekken. Dat ging mij voorheen, vele maken beter af!.
Uiteraard is de manier van Marnic te leren door HEEL VEEL te oefenen!
‘sAvonds tegen 18:00u. met een redelijk voldaan gevoel terug naar huis gereden, met de afspraak om zondagmiddag 1 februari a.s. de gedraaide en bisquit gestookte (950°C) werken te komen glazuren.
Stand van zaken 30 januari 2026
Inmiddels alweer 8 maanden geleden dat ik mijn 5de jaars opleiding keramische vormgeving aan de academie te Arendonk, België inclusief eind-presentatie door een 3-koppige jury met een goede beoordeling heb afgesloten en daarna mijn keramisch werk aan het grote publiek getoond heb gesteld.
Na de zomervakantie duurde het nog een paar maanden alvorens ik mij weer mondjesmaat met keramiek ging bezighouden.
Ik had mij bij Marnic de Lange te Geraardsbergen (België) voor een 2-daagse masterclass “productie draaien” ingeschreven op 27 en 28 december 2025.
Een 6 weken van tevoren begonnen om enkele dagen per week , met een paar uurtjes per dag te draaien, om de routine weer wat eigen te maken. Door de 5-jarige opleiding te Arendonk, nauwelijks nog aan draaien toegekomen.
Omdat Marnic de Lange ons ook ging leren werken met een metalen lomer, iets wat ik nog nooit eerder had gedaan, heb ik deze lomers zelf gemaakt aan de hand van de gegevens die ik van Marnic had gekregen.
Eindexamen
Woensdag j.l. hebben de 7 eindexamen kandidaten Keramiek en ik onze werken definitief opgesteld.
Op Moederdag 11 mei hadden we, onder begeleiding van de docente, “geoefend” met het zo gunstig mogelijk opstellen van onze keramische kunstwerken.
Geloof het of niet; beide dagen waren zeer vermoeiend, waarschijnlijk omdat het veel vraagt van je concentratie om het werk zo goed mogelijk op te stellen.
Eindelijk is het dan zover!
Maandagmorgen 16 juni om 10:45u. zal mijn werk door een 3-koppige jury worden beoordeeld, waarbij ik kort en bondig mijn verhaal kan doen.
Vrijdag 20 juni a.s. volgt dan de proclamatie, waarbij de burgemeester van Arendonk (België) en de directeur van de academie “het gepeupel” zal toespreken.
Daarna worden we richting keramiekafdeling gedirigeerd om daar uit de hand van de docenten onze getuigschriften te ontvangen.
Zaterdag 21, zondag 22 juni, en woensdag 25 juni kan men de eindexamen tentoonstelling vanaf 10:00u. tot 17:00u. komen bezichtigen en dinsdag 24 juni vanaf 14:00u. tot 21:00u.
U bent van harte welkom.
Mijn laatste 5 werken zijn ook te bekijken laatste 5 werken via het menu-item “Portfolio”
4e jaar Keramiek Arendonk
Week 42 – 2023
Alweer een paar weken geleden dat ik wat over de voortgang op de afdeling keramiek heb geschreven.
Na mijn eerste serie collages heb ik nog een serie van 3 gemaakt zonder gebruik te maken van bestaande voorstellingen. Enkel van kleur en structuur vlakken.
Op de eerste collage van links ben met klei verder gaan borduren nadat ik eerst een eerste schets in karton had gemaakt.
Het deel van de cirkel wil ik dus van vertikaal naar horzintaal en visa vers laten bewegen.
Hoe dat in de praktijk uitpakt is nog een verassing!!
Inmiddels ben ik met het keramisch gedeelte reeds zover ver gevorderd dat ik de onderdelen kan gaan assembleren. Vooralsnog alles goed in de plastic verpakt omdat ik met een houten replica het bewegingsmechanisme nog moet uitdokteren.
Heb alvast de nodige proefplaatjes gemaakt om aan de slag te gaan met de glazuur en sinterengobes proeven. Naast de vorm zal ook kleur en huid in balans met het geheel dienen te zijn. Dat vind ik nogsteeds een pittige opgave
4e jaar keramiek, Academie Arendonk
Vrijdag 1 september wat onwennig gestart met het 4e jaar op de afdeling “Keramiek’ van de Academie te Arendonk. De weg er naar toe was met wat omwegen i.v.m. de reeds lang durende reconstructie werkzaamheden aan de doorgaande weg. Via de mail en een Sms-bericht waren we vroegtijdig op de hoogte gesteld van de goed aangeduide omleiding.
Het was goed om alle bekenden van het voorgaande academie jaar weer terug te zien; Nelleke, Ingrid, Angel, Karim, Lieve en Isolde. Helaas was, zoals er wacht Constance afgehaakt. Harry was nog steeds herstellende van de Covic-malaise en derhalve ook niet in staat om met hernieuwde energie aan zijn onderbroken 4e jaar te beginnen.
Tsja hoe nu verder? Omdat ik toch een grotere gipsen mal wilde maken voor het gieten van dunne platen ben ik daar alvast aan begonnen. Zo’n eerste dag hadden de docenten Leentje en Pascal hun handen vol aan een 8-tal eerstejaars.
Een week later hebben zowel Leentje als Pascal samen gezeten met Nelleke en mij en gevraagd wat onze plannen waren. Zij raadden mij af om in eerste instantie bezig te gaan met de mechanismen die ik wil gebruiken bij mijn ontwerpen, maar gaven het advies eerst te beginnen met een onderzoek naar mogelijkheden voor mijn ontwerpen en dit te realiseren aan de hand van schetsen en collages.
Pascal bevroeg mij naar mijn beweegredenen; wat wilde met mijn ontwerpen bereiken.
mijn antwoord daarop was: “verwondering en humor”. Daar moest ik het dan ook bij houden adviseerde zij mij.
Op internet las ik m.b.t. “Verwondering” een bericht over een zekere Hoogleraar Ab Dijksteehuis die schrijft over verwondering in zijn boek ‘Wie (niet) reist is gek’ het volgende: “De anatomie van verwondering: 1 Schrik, 2 Verbazing, 3 opgetogenheid.
OK, dan, we gaan het beleven in aanloop naar het 5e jaar.
Mijn eerste (houten automa oftewel automata)
In het verleden heb ik al eens een eenvoudig mechanisme gemaakt, waarbij een politieagent een revolver trekt waarbij de boef zijn handen in de lucht steekt.
Ik ben begonnen om de “Running men” van Peter Markey in hout na te bouwen.
Dat is maar ten dele gelukt.
Geconstateerd dat ik met betrekking tot het mechanisme veel nauwkeuriger moet gaan werken. Dezelfde onderdelen dienen exact dezelfde afmetingen te hebben, wat ook geldt voor plaats van de diverse boorgaten wil alles soepeltjes draaien.
Einde Academie-jaar Afdeling Keramiek 2022-2023
Het academiejaar 2022 – 2023 zit er alweer een drietal weken op.
Deze periode is voorbij gevlogen! De laatste drie weken zijn altijd weer hectisch.
De de vijfde-jaars studenten en de studenten van specialisatie vragen de nodige aandacht van de docenten. De eindevaluaties van alle studenten van het eerste jaar tot en het zevende jaar dienen uitgeschreven te worden.
Zelf moest ik proberen mijn eigen werkstukken af te krijgen. Dan komt het voor, dat door het vele gebruik in korte tijd, grondstoffen en glazuren niet meer voorradig zijn.
Met als gevolg dat je genoodzaakt bent om deze zelf in huis te halen.
Op zich geen probleem, maar dan had ik ook nog eens de pech dat mijn bestelling ergens is zoekgeraakt. Een hoop gedoe en weer twee weken verder voordat ik dan uiteindelijk alles in huis had om mijn werkstukken af te krijgen.
Omdat er in die periodes de ovens op de academie bijna non-stop gestookt worden, zowel voor de keramiekafdeling, maar dan ook nog een voor het jeugdatelier en de afdeling beeldhouwen, was het afwachten of mijn werkstukken ook gebakken werden..
Ondanks alle drukte is dat zo goed als helemaal gelukt.
De laatste twee theepotten zijn weliswaar gedecoreerd met een onderglazuur, maar moet nog wel voorzien worden van een mat transparant glazuur.
Over het eindresultaat ben ik best wel tevreden.
Opdracht 3e – Afdeling keramiek
Het tweede ontwerp ben ik gaan beschilderen met onderglazuur van Amaco.
Jammer genoeg ontbrak het hardblauwe glazuur V386 op de academie. Dat is weliswaar besteld, maar de vraag is of ik a.s. vrijdag daar al over kan beschikken.
Dus de beschildering van de hoofdvorm laat nog even op zich wachten.
De mal om theezakjes af te gieten was mislukt! Te gehaast gewerkt om die te realiseren.
Dus ben ik maar gebruikte en ongebruikte theezakjes enkele keren in de gietklei gaan dopen. Op advies van de docente Leentje, inclusief met papieren labeltje en touwtje.
De van gietklei voorziene theezakjes op een proefplaat van gietklei geplaatst, die inclusief voorzien was een krimp indicatielijn van 10 cm.
Dit bleek na een biscuit bak van 900°C perfect te zijn gelukt!
De derde theepot wil ik eerst spuiten met hetzelfde wit matte glazuur als dat van het eerste ontwerp om daarna te voorzien van gekleurde transfers.
Maar voordat ik het palet aan transferkleuren kan gaan toepassen zal ik kleurproeven moeten maken. Hiervoor heb ik dus een aantal tegels van circa 16,5 x 16,5 cm gemaakt die ik met behulp van een mal met gietklei heb gemaakt en thuis bisquit – 900 °C gebakken.
Ook die zal ik eerst met het wit matte glazuur moeten voorzien (spuiten)
Opdracht 3d – Afdeling keramiek
Na de Paasvakantie aan de slag gegaan met het maken van de mal voor de tegel om daarna te beginnen met het decoreren van de theepotten.
Het eerste theepot ontwerp, wat ik reeds voor de paasvakantie voorzien had van een mat wit glazuur ((P2033 van Colpaert-van Leemputten, België + 30% Kaolien – 1050°C), inmiddels beplakt met de zwarte transfers. ( foto volgt)
Thuis in mijn eigen oven gebakken tot 850°C. Het resultaat was niet om naar huis te schrijven. De diverse lijnen van de afbeeldingen waren onderbroken.
Dus zal ik dezelfde transfers over de slechte afbeeldingen moeten aanbrengen en opnieuw afbakken: een lastig karweitje!
Thuis, tussen de bedrijven door de gemaakte mal voor de tegels laten drogen en begonnen met het gieten van enkele tegels.
Paasvakantie
Dit betekent dat ik ruim twee weken de tijd heb om thuis aan de slag kan met het afwerken van een mal van twee gebruikte theezakjes. Een aantal van die de afgietsels hiervan wil ik onder meer gaan gebruiken om te experimenteren met kleurproeven; gietklei in combinatie met stains (keramische kleurpigmenten) en onderglazuren.
Voorgaande week heb ik zijn de transfers van mijn ontwerp (zie vorig bericht) gerealiseerd.
Nu maar hopen dat mijn eerste geglazuurde theepot is afgebakken zodat ik de transfers hierop aan kan brengen.
Daarnaast heb ik een behoorlijke investering gedaan door zowat alle kleuren van de voorgedrukte kleurtransfer aan te schaffen.
Om zicht te krijgen op de daadwerkelijke kleuren nadat ze gestookt zijn, heb ik een mal van de ‘moedervorm” gemaakt van een tegel van 16,5cm x 16,5cm van 1 cm dik om na de Paasvakantie hiervan een mal te maken.
Daarvan kan ik een aantal tegels gieten en glazuren met het gebruikte glazuur op mijn eerste theepot (P2033 van Colpaert-van Leemputten, België + 30% Kaolin).
Om de juiste kleurindicatie te bekomen dien ik al deze stappen te maken wil hetzelfde resultaat op mijn theepotten te krijgen.
Bij SDL producties lag een geweldig mooi boek met afbeeldingen van het werk van de Deense keramiste Bodil Manz. Daar had ik nog nooit van gehoord, barbaar die ik ben!
Blijkt maar eens dat ik mijn ontwerp ideeën verre van origineel zijn.
ook zij heeft zich bezig gehouden met het maken van theepotten. Niet gemaakt van gietklei maar van porcelein.
