Zondag 1 februari opnieuw tegen 11:00u. ‘smorgens naar Geraardsbergen getogen om het bisquit gestookte werk te gaan glazuren.
Daar aangekomen kon ik meteen beginnen met het gedraaide werk aan de onderzijde en een paar milimeter van het opstaande randje te voorzien van een laagje was.
Ondertussen waren de twee dames, waarmee ik samen de workshop “Productie draaien” had gedaan, ook gearriveerd.
Toen we klaar waren met de was, konden we een keuze maken uit de beschikbare hoge temperatuur glazuren (1300 °C) en werd ons uitgelegd hoe e.e.a in zijn werk ging.
Zaken als; “Hoe we de tang vast dienden te houden en op welke wijze de kopjes, kommem en schalen met de glazuurtang vast moesten pakken. Op zich allemaal wel logisch, maar toch goed om uitgelegd te krijgen, zodat we op meest economische manier ons werk konden glazuren.
Na het glazuren was het zaak dat we de opgedroogde druppels glazuur aan de buitenzijde van het werk naar beneden wegwreven en de ontstane ongeglazuurde plekjes, veroorzaakt door de aangrijpingspunten van de glazuurtang, met een kwastje bijwerkten, zodat tijdens de glazuurstook het glazuur egaal uitvloeit.
Workshop “Productie draaien”
27 december 2025 ‘smorgens vroeg rond 07:00u. vertrokken richting Geraardsbergen (België), waar ik bijna een uur te vroeg aankwam.
Tegen 10:00u. maakte ik kennis met de andere deelnemers en kregen we tekst en uitleg over het verloop van de tweedaagse workshop.
Marnic gaf allereerst een demo van het draaien met de metalen lomer, waarna wij met z’n vijven aan de slag konden met het draaien van soepkommen, zogenaamde spaghetti schalen en “tassen” (bekers of kopjes). De laatsten dienden te worden voorzien van oren.
De tweede dag kregen we daarvoor ook een demonstratie.
Mijn productie snelheid, liet nog behoorlijk te wensen over maar van lieverlee ging dit beter, zeker wat betreft de vormgeving.
De tweede dag zijn we vanaf 10:00u. voornamelijk bezig geweest met het draaien van bekers om in de namiddag alles af te draaien en te voorzien van oren. Wat we niet afgedraaid konden krijgen, omdat de laatste gedraaide werken nog onvoldoende waren aangedroogd, werd later door Marnic afgedraaid.
Ondanks het feit dat Marnic mij dit diverse malen had voor gedaan op welke wijze de oortjes getrokken en aan de kopjes gemonteerd moesten worden, lukte mij dit slechts met veel moeite. Besloten om deze wijze van oren aanzetten te laten voor wat hij is en terug te vallen om de methode die ik gewend was.
Marnic bevestigde een grote langwerpige kegelvormige kleirol op een hoger gelegen schap en trok de oortjes op de juiste lengte/grootte. Deze vervolgens van de kleirol te knijpen en met een handige zwier aan het kopje vast te maken. Uiteraard door eerste de aanhechtings plaatsen opgeruwd te hebben.
Zelf was ik gewend om vooraf het benodigde aantal kleine kegelvormige klei rolletjes op maat te maken. de plaatsen waar de oortjes gemonteerd moesten worden op te ruwen en te voorzien van slib. Om vervolgens het dikkere eind aan het kopje te monteren en dan het oortje in de juiste vorm en lengte te trekken. Dat ging mij voorheen, vele maken beter af!.
Uiteraard is de manier van Marnic te leren door HEEL VEEL te oefenen!
‘sAvonds tegen 18:00u. met een redelijk voldaan gevoel terug naar huis gereden, met de afspraak om zondagmiddag 1 februari a.s. de gedraaide en bisquit gestookte (950°C) werken te komen glazuren.
Stand van zaken 30 januari 2026
Inmiddels alweer 8 maanden geleden dat ik mijn 5de jaars opleiding keramische vormgeving aan de academie te Arendonk, België inclusief eind-presentatie door een 3-koppige jury met een goede beoordeling heb afgesloten en daarna mijn keramisch werk aan het grote publiek getoond heb gesteld.
Na de zomervakantie duurde het nog een paar maanden alvorens ik mij weer mondjesmaat met keramiek ging bezighouden.
Ik had mij bij Marnic de Lange te Geraardsbergen (België) voor een 2-daagse masterclass “productie draaien” ingeschreven op 27 en 28 december 2025.
Een 6 weken van tevoren begonnen om enkele dagen per week , met een paar uurtjes per dag te draaien, om de routine weer wat eigen te maken. Door de 5-jarige opleiding te Arendonk, nauwelijks nog aan draaien toegekomen.
Omdat Marnic de Lange ons ook ging leren werken met een metalen lomer, iets wat ik nog nooit eerder had gedaan, heb ik deze lomers zelf gemaakt aan de hand van de gegevens die ik van Marnic had gekregen.
Eindexamen
Woensdag j.l. hebben de 7 eindexamen kandidaten Keramiek en ik onze werken definitief opgesteld.
Op Moederdag 11 mei hadden we, onder begeleiding van de docente, “geoefend” met het zo gunstig mogelijk opstellen van onze keramische kunstwerken.
Geloof het of niet; beide dagen waren zeer vermoeiend, waarschijnlijk omdat het veel vraagt van je concentratie om het werk zo goed mogelijk op te stellen.
Eindelijk is het dan zover!
Maandagmorgen 16 juni om 10:45u. zal mijn werk door een 3-koppige jury worden beoordeeld, waarbij ik kort en bondig mijn verhaal kan doen.
Vrijdag 20 juni a.s. volgt dan de proclamatie, waarbij de burgemeester van Arendonk (België) en de directeur van de academie “het gepeupel” zal toespreken.
Daarna worden we richting keramiekafdeling gedirigeerd om daar uit de hand van de docenten onze getuigschriften te ontvangen.
Zaterdag 21, zondag 22 juni, en woensdag 25 juni kan men de eindexamen tentoonstelling vanaf 10:00u. tot 17:00u. komen bezichtigen en dinsdag 24 juni vanaf 14:00u. tot 21:00u.
U bent van harte welkom.
Mijn laatste 5 werken zijn ook te bekijken laatste 5 werken via het menu-item “Portfolio”
Eindexamen jaar Keramiek 2024-2025
De hele achterliggende periode geen enkele actie ondernomen om mijn website up-to-date te maken.
Excuses te over !
Neemt niet weg dat met het naderen van de presentatie van mijn eindwerkstukken het tijd wordt mijn portfolio bij te werken.
Dus de komende dagen is er werk aan de winkel om een inhaalslag te maken.
Alle werkstukken die ik het afgelopen jaar heb gemaakt zijn gebaseerd op oude , vaak houten en gietijzeren, mechanismen.
Mijn fascinatie voor oude mechanismen – of ze nu van hout zijn of van gietijzer – is vermoedelijk geworteld in mijn jeugd. Ik groeide op tegenover een graanmolen.
Vanaf mijn achtste jaar tijd hielp ik zo nu en dan de molenaar met het omhoog hijsen van de volle juten graanzakken vanaf de boerenkar naar de tweede verdiepingsvloer middels een vernuftig houten tandrad systeem.
Van lieverlee mocht ik onder toezicht van de molenaar via een de tweede verdieping tot in de kapzolder klimmen.
Daar kwam ik onder de indruk over de manier waarop via de giga grote houten horizontale bovenas, met daaraan het getande bovenwiel en rondsel, de draaiende beweging via de verticale Koningsspil naar de luizolder werd overgebracht. Daar wordt via het spoorwiel en het steenrondsel en de verticale steenspil de beweging, een verdieping lager, overgebracht op de molenstenen die zich op deze steenzolder bevinden.
Als kind kon ik er maar niet over uit dat al die in elkaar grijpende houten kammen en staven , jaar in jaar uit, de draaiende beweging van de wieken overbrachten naar de molenstenen.
Deze vroege ervaringen hebben ongetwijfeld een blijvende indruk op me achtergelaten en vormen tot op de dag van vandaag een belangrijke bron van inspiratie.
4e jaar Keramiek Arendonk
Week 42 – 2023
Alweer een paar weken geleden dat ik wat over de voortgang op de afdeling keramiek heb geschreven.
Na mijn eerste serie collages heb ik nog een serie van 3 gemaakt zonder gebruik te maken van bestaande voorstellingen. Enkel van kleur en structuur vlakken.
Op de eerste collage van links ben met klei verder gaan borduren nadat ik eerst een eerste schets in karton had gemaakt.
Het deel van de cirkel wil ik dus van vertikaal naar horzintaal en visa vers laten bewegen.
Hoe dat in de praktijk uitpakt is nog een verassing!!
Inmiddels ben ik met het keramisch gedeelte reeds zover ver gevorderd dat ik de onderdelen kan gaan assembleren. Vooralsnog alles goed in de plastic verpakt omdat ik met een houten replica het bewegingsmechanisme nog moet uitdokteren.
Heb alvast de nodige proefplaatjes gemaakt om aan de slag te gaan met de glazuur en sinterengobes proeven. Naast de vorm zal ook kleur en huid in balans met het geheel dienen te zijn. Dat vind ik nogsteeds een pittige opgave
4e jaar Keramiek Arendonk
Week 3 – 2023/2024
Ik was thuis al begonnen met het doorbladeren van glossy tijdschriften om daar intuïtief teksten, letters, voorwerpen en kleurvlakken, al dan niet met patronen, uit te knippen en die samen te voegen tot een surrealistisch voorstelling.
Op de academie daar mee verder gegaan, wat op het eind van de dag resulteerde tot een zestal collages.
Op advies van Pascal door gaan met het maken van collages waarbij ik zelf de vormen dien te maken door kleurvlakken uit te knippen en te scheuren om daarna stilaan over te gaan met een vertaalslag naar keramische vormen.
Hieronder de tot nu toe gerealiseerde collages.
4e jaar keramiek, Academie Arendonk
Vrijdag 1 september wat onwennig gestart met het 4e jaar op de afdeling “Keramiek’ van de Academie te Arendonk. De weg er naar toe was met wat omwegen i.v.m. de reeds lang durende reconstructie werkzaamheden aan de doorgaande weg. Via de mail en een Sms-bericht waren we vroegtijdig op de hoogte gesteld van de goed aangeduide omleiding.
Het was goed om alle bekenden van het voorgaande academie jaar weer terug te zien; Nelleke, Ingrid, Angel, Karim, Lieve en Isolde. Helaas was, zoals er wacht Constance afgehaakt. Harry was nog steeds herstellende van de Covic-malaise en derhalve ook niet in staat om met hernieuwde energie aan zijn onderbroken 4e jaar te beginnen.
Tsja hoe nu verder? Omdat ik toch een grotere gipsen mal wilde maken voor het gieten van dunne platen ben ik daar alvast aan begonnen. Zo’n eerste dag hadden de docenten Leentje en Pascal hun handen vol aan een 8-tal eerstejaars.
Een week later hebben zowel Leentje als Pascal samen gezeten met Nelleke en mij en gevraagd wat onze plannen waren. Zij raadden mij af om in eerste instantie bezig te gaan met de mechanismen die ik wil gebruiken bij mijn ontwerpen, maar gaven het advies eerst te beginnen met een onderzoek naar mogelijkheden voor mijn ontwerpen en dit te realiseren aan de hand van schetsen en collages.
Pascal bevroeg mij naar mijn beweegredenen; wat wilde met mijn ontwerpen bereiken.
mijn antwoord daarop was: “verwondering en humor”. Daar moest ik het dan ook bij houden adviseerde zij mij.
Op internet las ik m.b.t. “Verwondering” een bericht over een zekere Hoogleraar Ab Dijksteehuis die schrijft over verwondering in zijn boek ‘Wie (niet) reist is gek’ het volgende: “De anatomie van verwondering: 1 Schrik, 2 Verbazing, 3 opgetogenheid.
OK, dan, we gaan het beleven in aanloop naar het 5e jaar.
Mijn eerste (houten automa oftewel automata)
In het verleden heb ik al eens een eenvoudig mechanisme gemaakt, waarbij een politieagent een revolver trekt waarbij de boef zijn handen in de lucht steekt.
Ik ben begonnen om de “Running men” van Peter Markey in hout na te bouwen.
Dat is maar ten dele gelukt.
Geconstateerd dat ik met betrekking tot het mechanisme veel nauwkeuriger moet gaan werken. Dezelfde onderdelen dienen exact dezelfde afmetingen te hebben, wat ook geldt voor plaats van de diverse boorgaten wil alles soepeltjes draaien.
Kunstacademie Arendonk 2023-2024 Afdeling Keramiek
Proloog – Begin van een reis
Omdat ik in september a.s. aan het vierde jaar op de afdeling keramiek begin, zal dit jaar in het teken staan van veel onderzoek, als voorbereiding van het vijfde jaar.
Jaren terug heb ik mij bij de afdeling Monumentaal/Mixed Media het laatste jaar onder meer bezig gehouden met bewegende houtconstructies in de vorm van een paard.
Dat paard vertegenwoordigde een drietal mythologische verhalen: het paard van Troje, de Eenhoorn en Pegasus.
Het beeld en het mechanisme was geheel opgebouwd uit hout.
Omdat ik in mijn jeugdjaren tegenover een Beltmolen heb gewoond was ik bekend met en gefascineerd door het houten mechanisme van de molen. Voor elke specifieke functie wordt hout gebruikt met elk zijn specifieke eigenschappen.
Ik wil mijn fascinatie voor mechanismen weer nieuw leven inblazen!
Maar nu niet van hout, maar alles zoveel mogelijk uitgevoerd in keramiek; per slot van rekening zit ik op de afdeling Keramiek!
Al zoekend op internet kwam ik uit bij het “Cabaret Mechanical Theatre” – https://cabaret.co.uk/
Met het bezoek aan deze website was het vuurtje aangewakkerd!!!
Namen als Paul Spooner, Stephen Guy, Peter Markey †, Keith Newstead †, Laura Zelaya, en nog veel kwamen voorbij.
Teveel om op te noemen inclusief al hun creaties.
Uren, Dagen, Weken tot in de late uurtjes tientallen websites bezocht en het enorme aantal van mechanismen, genaamd “ATOMATA” of “AUTOMATA” met veel belangstelling bekeken en onderzocht.
Uiteindelijk een begin gemaakt met het namaken, nu nog in hout, van de “Running Men” van Peter Markey, met de bedoeling deze automa te vertalen in een keramische uitvoering.
Inmiddels ook de naam voor mijzelf bedacht als uitoefenaar van deze nieuwe keramische bezigheden, namelijk: “Cerautomatist”