Zondag 1 februari opnieuw tegen 11:00u. ‘smorgens naar Geraardsbergen getogen om het bisquit gestookte werk te gaan glazuren.
Daar aangekomen kon ik meteen beginnen met het gedraaide werk aan de onderzijde en een paar milimeter van het opstaande randje te voorzien van een laagje was.
Ondertussen waren de twee dames, waarmee ik samen de workshop “Productie draaien” had gedaan, ook gearriveerd.
Toen we klaar waren met de was, konden we een keuze maken uit de beschikbare hoge temperatuur glazuren (1300 °C) en werd ons uitgelegd hoe e.e.a in zijn werk ging.
Zaken als; “Hoe we de tang vast dienden te houden en op welke wijze de kopjes, kommem en schalen met de glazuurtang vast moesten pakken. Op zich allemaal wel logisch, maar toch goed om uitgelegd te krijgen, zodat we op meest economische manier ons werk konden glazuren.
Na het glazuren was het zaak dat we de opgedroogde druppels glazuur aan de buitenzijde van het werk naar beneden wegwreven en de ontstane ongeglazuurde plekjes, veroorzaakt door de aangrijpingspunten van de glazuurtang, met een kwastje bijwerkten, zodat tijdens de glazuurstook het glazuur egaal uitvloeit.
Workshop “Productie draaien”
27 december 2025 ‘smorgens vroeg rond 07:00u. vertrokken richting Geraardsbergen (België), waar ik bijna een uur te vroeg aankwam.
Tegen 10:00u. maakte ik kennis met de andere deelnemers en kregen we tekst en uitleg over het verloop van de tweedaagse workshop.
Marnic gaf allereerst een demo van het draaien met de metalen lomer, waarna wij met z’n vijven aan de slag konden met het draaien van soepkommen, zogenaamde spaghetti schalen en “tassen” (bekers of kopjes). De laatsten dienden te worden voorzien van oren.
De tweede dag kregen we daarvoor ook een demonstratie.
Mijn productie snelheid, liet nog behoorlijk te wensen over maar van lieverlee ging dit beter, zeker wat betreft de vormgeving.
De tweede dag zijn we vanaf 10:00u. voornamelijk bezig geweest met het draaien van bekers om in de namiddag alles af te draaien en te voorzien van oren. Wat we niet afgedraaid konden krijgen, omdat de laatste gedraaide werken nog onvoldoende waren aangedroogd, werd later door Marnic afgedraaid.
Ondanks het feit dat Marnic mij dit diverse malen had voor gedaan op welke wijze de oortjes getrokken en aan de kopjes gemonteerd moesten worden, lukte mij dit slechts met veel moeite. Besloten om deze wijze van oren aanzetten te laten voor wat hij is en terug te vallen om de methode die ik gewend was.
Marnic bevestigde een grote langwerpige kegelvormige kleirol op een hoger gelegen schap en trok de oortjes op de juiste lengte/grootte. Deze vervolgens van de kleirol te knijpen en met een handige zwier aan het kopje vast te maken. Uiteraard door eerste de aanhechtings plaatsen opgeruwd te hebben.
Zelf was ik gewend om vooraf het benodigde aantal kleine kegelvormige klei rolletjes op maat te maken. de plaatsen waar de oortjes gemonteerd moesten worden op te ruwen en te voorzien van slib. Om vervolgens het dikkere eind aan het kopje te monteren en dan het oortje in de juiste vorm en lengte te trekken. Dat ging mij voorheen, vele maken beter af!.
Uiteraard is de manier van Marnic te leren door HEEL VEEL te oefenen!
‘sAvonds tegen 18:00u. met een redelijk voldaan gevoel terug naar huis gereden, met de afspraak om zondagmiddag 1 februari a.s. de gedraaide en bisquit gestookte (950°C) werken te komen glazuren.
Stand van zaken 30 januari 2026
Inmiddels alweer 8 maanden geleden dat ik mijn 5de jaars opleiding keramische vormgeving aan de academie te Arendonk, België inclusief eind-presentatie door een 3-koppige jury met een goede beoordeling heb afgesloten en daarna mijn keramisch werk aan het grote publiek getoond heb gesteld.
Na de zomervakantie duurde het nog een paar maanden alvorens ik mij weer mondjesmaat met keramiek ging bezighouden.
Ik had mij bij Marnic de Lange te Geraardsbergen (België) voor een 2-daagse masterclass “productie draaien” ingeschreven op 27 en 28 december 2025.
Een 6 weken van tevoren begonnen om enkele dagen per week , met een paar uurtjes per dag te draaien, om de routine weer wat eigen te maken. Door de 5-jarige opleiding te Arendonk, nauwelijks nog aan draaien toegekomen.
Omdat Marnic de Lange ons ook ging leren werken met een metalen lomer, iets wat ik nog nooit eerder had gedaan, heb ik deze lomers zelf gemaakt aan de hand van de gegevens die ik van Marnic had gekregen.
Eindexamen jaar Keramiek 2024-2025
De hele achterliggende periode geen enkele actie ondernomen om mijn website up-to-date te maken.
Excuses te over !
Neemt niet weg dat met het naderen van de presentatie van mijn eindwerkstukken het tijd wordt mijn portfolio bij te werken.
Dus de komende dagen is er werk aan de winkel om een inhaalslag te maken.
Alle werkstukken die ik het afgelopen jaar heb gemaakt zijn gebaseerd op oude , vaak houten en gietijzeren, mechanismen.
Mijn fascinatie voor oude mechanismen – of ze nu van hout zijn of van gietijzer – is vermoedelijk geworteld in mijn jeugd. Ik groeide op tegenover een graanmolen.
Vanaf mijn achtste jaar tijd hielp ik zo nu en dan de molenaar met het omhoog hijsen van de volle juten graanzakken vanaf de boerenkar naar de tweede verdiepingsvloer middels een vernuftig houten tandrad systeem.
Van lieverlee mocht ik onder toezicht van de molenaar via een de tweede verdieping tot in de kapzolder klimmen.
Daar kwam ik onder de indruk over de manier waarop via de giga grote houten horizontale bovenas, met daaraan het getande bovenwiel en rondsel, de draaiende beweging via de verticale Koningsspil naar de luizolder werd overgebracht. Daar wordt via het spoorwiel en het steenrondsel en de verticale steenspil de beweging, een verdieping lager, overgebracht op de molenstenen die zich op deze steenzolder bevinden.
Als kind kon ik er maar niet over uit dat al die in elkaar grijpende houten kammen en staven , jaar in jaar uit, de draaiende beweging van de wieken overbrachten naar de molenstenen.
Deze vroege ervaringen hebben ongetwijfeld een blijvende indruk op me achtergelaten en vormen tot op de dag van vandaag een belangrijke bron van inspiratie.
4e jaar Keramiek Arendonk
Week 42 – 2023
Alweer een paar weken geleden dat ik wat over de voortgang op de afdeling keramiek heb geschreven.
Na mijn eerste serie collages heb ik nog een serie van 3 gemaakt zonder gebruik te maken van bestaande voorstellingen. Enkel van kleur en structuur vlakken.
Op de eerste collage van links ben met klei verder gaan borduren nadat ik eerst een eerste schets in karton had gemaakt.
Het deel van de cirkel wil ik dus van vertikaal naar horzintaal en visa vers laten bewegen.
Hoe dat in de praktijk uitpakt is nog een verassing!!
Inmiddels ben ik met het keramisch gedeelte reeds zover ver gevorderd dat ik de onderdelen kan gaan assembleren. Vooralsnog alles goed in de plastic verpakt omdat ik met een houten replica het bewegingsmechanisme nog moet uitdokteren.
Heb alvast de nodige proefplaatjes gemaakt om aan de slag te gaan met de glazuur en sinterengobes proeven. Naast de vorm zal ook kleur en huid in balans met het geheel dienen te zijn. Dat vind ik nogsteeds een pittige opgave
4e jaar Keramiek Arendonk
Week 3 – 2023/2024
Ik was thuis al begonnen met het doorbladeren van glossy tijdschriften om daar intuïtief teksten, letters, voorwerpen en kleurvlakken, al dan niet met patronen, uit te knippen en die samen te voegen tot een surrealistisch voorstelling.
Op de academie daar mee verder gegaan, wat op het eind van de dag resulteerde tot een zestal collages.
Op advies van Pascal door gaan met het maken van collages waarbij ik zelf de vormen dien te maken door kleurvlakken uit te knippen en te scheuren om daarna stilaan over te gaan met een vertaalslag naar keramische vormen.
Hieronder de tot nu toe gerealiseerde collages.
Paasvakantie
Dit betekent dat ik ruim twee weken de tijd heb om thuis aan de slag kan met het afwerken van een mal van twee gebruikte theezakjes. Een aantal van die de afgietsels hiervan wil ik onder meer gaan gebruiken om te experimenteren met kleurproeven; gietklei in combinatie met stains (keramische kleurpigmenten) en onderglazuren.
Voorgaande week heb ik zijn de transfers van mijn ontwerp (zie vorig bericht) gerealiseerd.
Nu maar hopen dat mijn eerste geglazuurde theepot is afgebakken zodat ik de transfers hierop aan kan brengen.
Daarnaast heb ik een behoorlijke investering gedaan door zowat alle kleuren van de voorgedrukte kleurtransfer aan te schaffen.
Om zicht te krijgen op de daadwerkelijke kleuren nadat ze gestookt zijn, heb ik een mal van de ‘moedervorm” gemaakt van een tegel van 16,5cm x 16,5cm van 1 cm dik om na de Paasvakantie hiervan een mal te maken.
Daarvan kan ik een aantal tegels gieten en glazuren met het gebruikte glazuur op mijn eerste theepot (P2033 van Colpaert-van Leemputten, België + 30% Kaolin).
Om de juiste kleurindicatie te bekomen dien ik al deze stappen te maken wil hetzelfde resultaat op mijn theepotten te krijgen.
Bij SDL producties lag een geweldig mooi boek met afbeeldingen van het werk van de Deense keramiste Bodil Manz. Daar had ik nog nooit van gehoord, barbaar die ik ben!
Blijkt maar eens dat ik mijn ontwerp ideeën verre van origineel zijn.
ook zij heeft zich bezig gehouden met het maken van theepotten. Niet gemaakt van gietklei maar van porcelein.
Stijlparade
Naast mijn activiteiten als secretaris van de BKV maak ik onderdeel uit van een groepje enthousiastelingen die het onderdeel van de inrichting van het Ploegterrein i.v.m. de Stijlparade (van 17 t/m 29 augustus) voor hun rekening neemt.
Vandaag een definitieve afspraak kunnen maken met Frank Werts, directeur van Diffutherm, voor de tijdelijke opslag van pallets die we gaan gebruiken als “podium” voor de openluchttentoonstelling in het park “Zitten is een werkwoord”. Een gevleugelde uitspraak van Rietveld n.a.v. commentaar op zijn stoelontwerp m.b.t het ontbreken van enig zitcomfort.
Via de Bergeijkse firma Kersten Trading Nederland het benodigde aantal van 200 pallets toegezegd gekregen. Kan dus morgen tijdens de vergadering een deel van mijn taken weer afvinken.