Vlissingen, zaterdag, 13 mei 2017
Vandaag zijn we via de LF1b, Dishoek en Zoutelanden naar Domburg
gefietst. aangekomen in Zoutelande werden weer eens getrakteerd op een buitje. Steeds opnieuw een excuus om een overdekt terras op te zoeken of langer te blijven zitten. Op weg naar Domburg nog ff wat gestoeid met de regenkleding, die ff later weer uitgedaan kon worden omdat die overbodig was geworden omdat de zon zich opnieuw aandiende. In Domburg aangekomen moesten er door de dames wederom geshopt worden, terwijl wij mannen ons konden vergapen aan een stoet van motoren met zijspan en trikes met gehandicapten als passagiers. Een gebulder en getoeter van jawelste. Bij die machines zaten er wel enkele juweeltjes tussen. Op weer op krachten te komen hebben we wat kibbeling en een sliptongetje verorberd alsof die biertjes en roseetjes de voorraad energie al niet genoeg aangevuld hadden. De terugtocht verliep was wat minder aangenaam, want we werden getrakteerd op een behoorlijke tegenwind en de GPS Garwin voerden ons niet langs de mooiste paden. Omdat ik de route, weliswaar op dringend advies van Yvonne, had uitgezet heb ik dan ook een par keer moeten aanhoren. Nee voor de mooiste route moesten we tot de volgende dag wachten. We hebben onderweg in het plaatsje Aagtekerke nog wel even het ringsteken bekeken. Dit omdat de GPS ons via een omweggetje door het dorpje leidde. Een prachtig gezicht om te zien hoe die Belgische trekpaarden vanuit stilstand in galop het korte parcours aflegden. Omdat ik de neiging heb om met tegenwind steeds harder te gaan trappen, hebben we blijkbaar een heel stuk met een gemiddelde ban 24 Km/h gefietst. Ook daar kreeg ik de nodige opmerkingen over, ondanks dat de fietsen van de dames voorzien waren van een Elektromotor. Uiteindelijk zijn we terug op het fietspad door de duinen gekomen en hebben bij “de Spar” ook nog wat inkopen kunnen doen.
Het fietspad leidde wederom langs het strandpaviljoentje aan de Boulevard richting Vlissingen. Met een drankje en het zonnetje was al het “kleine leed” alweer vlug vergeten. ‘sAvonds “Kip pili pili’ gehaald bij het Portugees restaurant waar we de eerste avond gegeten hadden. Het afhalen nam wel een hele poos in beslag met als gevolg dat we pas na 21:00 aan onze dis zaten met de “pili pili kip”, de ietwat te vaak en te lang opgewarmde bami en miehoen. ook hier gaat het gezegde op; “honger maakt rauwe bonen zoet!” Nog ff naar het Europees songfestival gekeken om daarna in ons bed te duiken met het vooruitzicht van een tocht naar Veere.
tsend genieten geblazen. 
voor een tijdje opgeheven en……natuurlijk het zoveelste terrasje met ons bezoek vereert. Ondertussen begonnen zich letterlijk donkere wolken boven onze hoofden op te stapelen, waaruit uiteindelijk een behoorlijke plensbui uit tevoorschijn kwam. Gezien de astronomische prijzen van het etablissement hebben we tussen de regendruppels door onze toevlucht gezocht in een snackbar om tevens te wachten tot het weer wat op zou klaren. Gezien het feit dat we met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijk het niet droog zouden houden tot Breskens, besloten we om de kortste weg te nemen. Was toch nog goed voor zo’n 15 Km en droog hebben we het, zoals verwacht, niet gehouden. Bij het veer aangekomen konden we vrij snel aan de overtocht beginnen en thuis aangekomen ons snel van onze natte plunjes ontdoen. Daarna was het toch ff een gedoe over het avondeten, mede gelet op de niet zo gunstige weersomstandigheden. Eten laten bezorgen of niet; moest het Chinees, Marokkaans, Italiaans of weer Portugees worden. Uiteindelijk zijn we naar een Italiaans restaurant, Lungo Mare gegaan, waar we ons tegoed hebben gedaan een bijzonder lekkere Italiaans spijzen.
Zojuist ( 16:30) terug van een duurtraining fietstochtje van zo’n kleine 20 km met een gemiddelde van 22,3 Km/h.
2e Paasdag en vorige wee zondag tochtjes gemaakt van over de 40 Km. Nog niet om over naar huis te schrijven, maar binnen nu en 2 weken moet de 50 Km-grens toch wel te overschrijden zijn.
